پروفایل اشتراکی hadana

شـهر محل سکونت

ثبت نام

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Sat, 12 Jan 2019 09:05:00 +0000

اگري «قائم بالعقل» و «قائم بالعلم» بود، آیت الله جوادی جامعه با حوزه درس اصلاح نمی شود مـی تواند جامعه را اصلاح کند

 آیت‎الله العظمـی جوادی آملی، درون درس خارج تفسیر خود درون مسجد اعظم درون ادامـه تفسیر آیـات سوره مبارکه طور اظهار داشتند: آیت الله جوادی جامعه با حوزه درس اصلاح نمی شود قرآن کريم يک وقت مي‌فرمايد: ﴿لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴾، ﴿لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ﴾، تفکر کنيد، تعلّم و تعقّل کنيد، اينـها نعمت‌هاي خوبي است؛ درون این موارد فرمود ما آنجايي کـه مي‌گوييم، ﴿لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴾، ﴿لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ﴾، اين از آن جهت هست که انسان مشکل داخلي خودش را حلّ ‌کند؛ اما اگر بخواهد تحوّلي درون جامعه پيدا بشود و مردم اصلاح بشوند، اين با ﴿لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴾ و ﴿لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴾ است.
 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی اسراء: آیت‎الله العظمـی جوادی آملی، درون درس خارج تفسیر خود درون مسجد اعظم درون ادامـه تفسیر آیـات سوره مبارکه طور اظهار داشتند: قرآن کريم يک وقت مي‌فرمايد: ﴿لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴾، ﴿لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ﴾، تفکر کنيد، تعلّم و تعقّل کنيد، اينـها نعمت‌هاي خوبي است؛ درون این موارد فرمود ما آنجايي کـه مي‌گوييم، ﴿لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴾، ﴿لَعَلهمْ يَعْلَمُونَ﴾، اين از آن جهت هست که انسان مشکل داخلي خودش را حلّ ‌کند؛ اما اگر بخواهد تحوّلي درون جامعه پيدا بشود و مردم اصلاح بشوند، اين با ﴿لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴾  و ﴿لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴾  است.

ایشان ادامـه دادند: تاکید قرآن این هست که کار از علما  و عقلا ساخته نيست، علما فقط درون حوزه‌ها جمع مي‌شوند درسشان را مي‌گويند دو بار، سه بار، چهار بار اين اصول و فقه را مي‌گويند و تمام مي‌شود. آیت الله جوادی جامعه با حوزه درس اصلاح نمی شود عده‌اي را هم تربيت مي‌کنند؛ اين کار مقطعي است، کار از عقلا هم ساخته نيست. آیت الله جوادی جامعه با حوزه درس اصلاح نمی شود بلکه جامعه را قائمان بالعلم اداره مـی‌کنند.

معظم له درون توضیح واژه «قوم» درون عبارت «لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ» بیـان داشتند:

قوم عالم يا قوم عاقل؛ نظير قوم عاد و ثمود نیست، ما روي کره زمين نداريم کـه اين قوم، قوم عالم باشند، اين قوم، قوم عاقل باشند! بلکه اين قوم يعني قيام؛ اگري قائم «بالعلم» بود قائم «بالعقل» بود مثل امام [رحمة الله علیـه]، جامعه را اصلاح مي‌کند. همچنین وجود مبارک حضرت [عجل الله تعالی فرجه الشریف]هم کـه مي‌آيد، «بما أنـه عليمٌ» نيست «بما أنـه قائم بالعقل و العدل» جهان را اصلاح مي‌کند.

آیت الله العظمـی جوادی آملی تاکید داشتند:  اگر جامعه بخواهد اصلاح بشود با حوزه و درس و بحث حوزه، کـه مقطعي هست حاصل نمـی شود؛ آن تحوّل عظيم کـه بتواند جلوي اعتياد را بگيرد، جلوي بي‌ازدواجي را بگيرد، جلوي ازدواج سفيد را بگيرد، جلوي شدت طلاق را بگيرد، جلوي گراني را بگيرد، و مدينـه فاضله شکل بگیرد، به منظور ﴿لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴾ است، ﴿لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴾ است. اگري «قائم بالعقل» و «قائم بالعلم» بود، آن وقت مـی تواند کشورش را اصلاح مي‌کند.

ایشان تصریح داشتند: متأسفانـه ما  به زهد و عبادت نزديک‌تر هستيم که تا به علم و عقل. زاهد و عابد مشکل خودشان را حلّ مي‌کنند، علم ما هم تقريباً دارد مشکل خودمان را حلّ مي‌کند، ما عالم هستيم ما عاقل هستيم نـه «قائم بالعقل»، «قائم بالعلم» .

معظم له با بیـان این مطلب کـه وجود مبارک امام زمان(عج) قائم بـه عقل و عدل هست اذعان داشتند: اگر وجود مبارک حضرت ظهور ‌کند «بما أنـه عليمٌ، بما أنـه عاقلٌ»،  او «قائم بالعقل» است، «قائم بالعدل» هست که جهان را اصلاح مي‌کند. درون قبالش هم مثل استکبار و صهيونيسم اينـها «قائم بالطغيان» هستند. اين جنگ جهاني اوّل و جنگ جهاني دوم را اينـها راه‌اندازي د. مـیلیون ها آدم را درون جنگ جهاني اول و دوم کشتند، الآن حالا جنگ جهاني اوّل و دوم ندارند جنگ‌هاي نيابتي دارند يا سوريه هست يا غزّه هست يا يمن هست يا عراق هست، جنگ‌هاي نيابتي دارند. اين قوم، قوم طاغي؛ يعني «قائم بالطغيان» است. اينکه امام (رحمـه الله) مي‌فرمود شيطان بزرگ، شيطان بزرگ، همين است. يک وقت استي کار فساد مي‌کند درون داخله خودش، او فاسد هست؛ اما طاغوت باشد «قائم بالطغيان» باشد نيست. اما اينـها «قائم الطغيان» هستند. لذا آنجا کـه قرآن دارد: ﴿بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ﴾، نمونـه‌هايش همين استکبار و صهيونيسم هست که کاري جز آدم‌کشي ندارند.

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Tue, 19 Jun 2018 00:25:00 +0000

حجت‌الاسلام قرائتی درون برنامـه امروز درس‌هایی از قرآن ماه مبارک رمضان را فرصتی به منظور بهره‌گیری از مواهب معنوی دانست و گفت: سایت سیستانی تلگرام این ماه فرصت مناسبی …

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Tue, 21 Aug 2018 05:08:00 +0000

حضرت آیت الله مکارم شیرازی

استحباب بستن تحت الحنک [fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][مستحبات لباس نماز گزار ]

پرسش : نحوه بستن عمامه در سر با توجه بـه استحباب بستن تحت الحنک درون نماز، نحوه بستن عمامه در سر آیـا بستن تحت الحنک درون غیر نماز نیز مستحب مـی باشد؟

پاسخ : این کار مستحب هست ولی درون خصوص نماز بـه تنـهایی دلیلی بـه استحباب ندارد و با توجه بـه آنکه امروزه لباس شـهرت است، ترک شود.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمـی مکارم شیرازی

منظور از تحت الحنک چیست؟
پرسش
۱. نحوه بستن عمامه در سر منظور از تحت الحنک چیست؟ (آنگاه کـه پیـامبر درون هنگام نماز مقدار کمـی از عمامـه خود را باز مـی د). نحوه بستن عمامه در سر ۲. طریقه صحیح انجام آن چگونـه است؟. ۳. چرا برخی از علماء چنین مـی کنند اما برخی دیگر خیر؟

 
پاسخ:

روایـاتی کـه درباره بستن “تحت الحنک” آمده هست به چند دسته تقسیم مـی شود. روایـاتی کـه نتیجه آن استحباب بستن تحت الحنک است، یـا درون حال نماز یـا، درون هنگام سفر و یـا رفتن درون پی برآورده شدن خواسته ای و یـا درون همـه حالات و به صورت مطلق.

در مورد استحباب بستن تحت الحنک درون هنگام نماز روایتی درون دست نیست، فقط شیخ صدوق درون کتاب “من لا یحضره الفقیـه” درون این باره چنین مـی گوید: «من از مشایخ و استادانم (ره) شنیدم کـه قائل بودند: نماز خواندن درون حالى کـه عمامـه بدون حنک یـا طابقى (طابق معرّب همان که تا به فارسى بوده و آن وسیله گرد و مدوّرى هست که جهت بریـان بعضى از مواد غذایی از آن استفاده مى‌کنند و در این جا عمامـه بدون تحت الحنک را بـه آن شبیـه دانسته‌اند) بر سر شخص هست جایز نیست، و نیز شخصى کـه عمامـه بـه سر دارد جایز نیست بدون تحت الحنک نماز بخواند».[۱]

این کـه شیخ صدوق بستن تحت الحنک را بـه مشایخ و استادانش نسبت مـی دهد؛ بـه این علت هست که روایتی درباره استحباب بستن تحت الحنک درون هنگام نماز بـه دست نیـاورده است، لذا این موضوع را بـه استادانش نسبت مـی دهد. صاحب جواهر نیز درباره این موضوع مـی گوید: «من روایتی درون باب استحباب بستن تحت الحنک درون هنگام نماز ندیدم، بله! روایـاتی کـه تحت الحنک را درون همـه حالات مستحب شمرده هست فراوان است، و مسلماً نماز هم یکی از این حالات است».[۲]

اما روایـات متعددی داریم کـه داشتن تحت الحنک درون هنگام سفر یـا رفتن درون پی حاجتی را مستحب دانسته اند.

امام کاظم (ع): «براىى کـه هنگام بیرون آمدن براى مسافرت، عمامـه بر سر نـهد و تحت الحنک آن را بیـاویزد، من سه چیز را بـه عهده مى ‏گیرم: گرفتار دزد نگردد، غرق نشود، نسوزد».[۳]

امام صادق (ع): «من درون شگفتم ازى کـه دست بـه انجام کارى زند یـا شروع بـه انجام کارى کند درون حالى کـه عمامـه بر سر نـهاده و تحت الحنک بسته، درون چنین حالتى چگونـه ممکن هست حاجتش برآورده نشود».[۴]

داشتن تحت الحنک درون برخی دیگر از روایـات بـه طور کلی مورد تأکید قرار گرفته است، از جمله این روایـات مـی توان بـه روایـات زیر اشاره کرد:

از پیـامبر اسلام (ص) نقل شده است: «ایشان از بستن عمامـه بدون تحت الحنک، نـهی کرده اند».[۵]

امام صادق (ع) مـی فرماید: «هری عمامـه ببندد، ولی تحت الحنک نداشته باشد و آن گاه دردی بـه او برسد کـه هیچ درمانی نداشته باشد جز خودش را ملامت نکند».[۶]

با توجه بـه روایـات موجود و اجماعی کـه از شیخ صدوق، نقل شد بستن تحت الحنک درون هنگام نماز به منظور مراجع عظام تقلید ثابت شده است، لذا حکم بـه استحباب بستن تحت الحنک درون هنگام نماز کرده اند،[۷] بدون آن که استحباب آن را درون دیگر موارد منتفی بدانند.

طریقه بستن تحت الحنک:

در نحوه بستن تحت الحنک چنین گفته شده است: آویزان یک طرف عمامـه بـه طوری کـه طرف آویزان آن مقداری بـه سمت چانـه متمایل باشد کفایت مـی کند، و شرط نیست کـه از زیر چانـه بگذرد و به طرف دیگر متصل شود، اگر چه انجام این کار هم مصداقی از تحت الحنک خواهد بود.[۸] البته درون صورتی کـه طرف آویزان عمامـه از زیر چانـه بگذرد، درون تحقق تحت الحنک اطمـینان حاصل مـی شود.[۹]

چرا برخی از عالمان دینی بـه اخبار بستن تحت الحنک عمل نمـی کنند؟

اولاً: بیـان این نکته لازم هست که آنچه از روایـات بر مـی آید، تنـها استحباب بستن تحت الحنک هست و نـه وجوب آن و اگر یک فقیـه بـه هر دلیل – از جمله دشواری نگهداری تحت الحنک درون زندگی امروزی- بـه چنین استحبابی عمل نکند، نمـی توان او را مورد بازخواست قرار داد.

ثانیـاً: برخی از روایـات حاکی از آن هست که بستن تحت الحنک (به خصوص درون غیر وقت نماز) مخصوص بـه زمانی بوده هست که مشرکان درون صدر اسلام شعار و علامتی داشتند کـه تحت الحنک به منظور خود قرار نمـی دادند و نام این عمل را «اقتعاط» مى‏ گذاشتند. اگرى این کار را مى ‏کرد معنایش این بود کـه من هم جزء آنـها هستم‏. درون حدیثی از پیـامبر اسلام (ص) مـی فرمایند:«فرق بین مسلمان و کافر، بستن تحت الحنک درون عمامـه مسلمانان است».[۱۰]

لذا حتی برخی از محدثان مانند مرحوم فیض کاشانی، بستن تحت الحنک را منحصر درون همان زمان صدر اسلام مـی دانند کـه نوعی مبارزه با شعار و علامت کافران بوده است.[۱۱]

برخی دیگر از فقها با توجه بـه این کـه امروزه بستن تحت الحنک نوعی لباس شـهرت بـه حساب مـی آید، نـه تنـها حکم بـه استحباب آن نداده اند، بلکه بستن آن را بـه سبب جلب توجه ، از باب حرمت پوشیدن لباس شـهرت، حرام دانسته اند.

صاحب جواهر بعد از بیـان گفتار کتاب “مفاتیح الشرایع” درون حرمت بستن تحت الحنک مـی گوید: «من مـی گویم: چه بسا سزاوار هست که بـه سبب وجود روایـات لباس شـهرت، قائل بـه حرمت شویم».[۱۲] البته ایشان درون این مورد نظر قطعی نداده است.

شـهید مطهری درباره این موضوع مـی گوید:

«در احادیث زیـادى امر شده تحت الحنک همـیشـه درون زیر گلو افتاده باشد، نـه درون حال نماز فقط، بلکه درون همـه احوال. یکى از آن احادیث این است: الْفَرْقُ بَیْنَ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُشْرِکینَ التَّلَحّى یعنى فرق بین مسلمان و مشرک تحت الحنک درون زیرگلو انداختن هست عده ‏اى از اخباری ها بـه این حدیث و امثال آن تمسک کرده مى‏ گویند همـیشـه حتما تحت الحنک افتاده باشد. ولى مرحوم ملامحسن فیض … اجتهادى دارد و مى‏ فرماید: درون قدیم مشرکین شعارى داشتند کـه تحت الحنک را بـه بالا مى‏ بستند و نام این عمل را «اقتعاط» مى‏ گذاشته‏ اند. اگرى این کار را مى‏ کرد معنایش این بود کـه من جزء آنـها هستم. این حدیث دستور مبارزه و عدم پیروى از آن شعار را مى‏دهد. ولى امروز دیگر آن شعار از بین رفته بعد موضوعى براى این حدیث باقى نیست. حالا برعکس، چون همـه تحت الحنک را بـه بالا مى‏ بندند، اگرى تحت الحنک را درون زیر چانـه چرخ بدهد حرام است؛ زیرا لباس شـهرت مى‏ شود و لباس شـهرت حرام است.[۱۳]‏

اگر چه دلیل مرحوم فیض کاشانی درباره روایتی کـه از پیـامبر (ص) رسیده هست صحیح است، ولی با توجه بـه روایـاتی کـه از ا؛ همانند امام صادق و امام کاظم (ع) (که تشبیـه بـه کفار درون آن زمان مطرح نبوده است) درون این موضوع رسیده است، نمـی توان استحباب آن را منحصر بـه زمانی دانست کـه با این شیوه تمایزی مـیان مسلمانان و مشرکان بـه وجود مـی آمد، اما درون عین حال، شبهه لباس شـهرت بودن تحت الحنک هم چنان قابل طرح است.[۱۴]

• [۱]صدوق، محمّد بن على بن بابویـه، ترجمـه على اکبر غفارى، من لا یحضره الفقیـه، ج۱، ص ۴۰۲، نشر صدوق، تهران، ۱۴۰۹ ق.‌
• [۲] ، محمد حسن، جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، ج ‏۸، ص ۲۵۲، دار احیـاء التراث العربی، بیروت، بی تا.
• [۳] صدوق، محمد بن علی، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ترجمـه انصارى، ص ۳۶۱، نشر نسیم کوثر، قم، ۱۳۸۲ش.
• [۴] من لا یحضره الفقیـه، ترجمـه غفارى، ج‏۱، ص ۴۰۳.
• [۵]حر عاملی،محمد بن حسن،وسائل الشیعة، ج‏۴، ص۴۰۳، موسسه آل البیت(ع)، قم، ۱۴۰۹ق.
• [۶] طوسی، محمد بن حسن،تهذیب الأحکام، ج‏۲، ص ۲۱۵، دار الکتب الاسلامـیه، ۱۴۰۷ق.
• [۷]توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمـینی)، ج‏۱، ص ۴۷۸.
• [۸]قمـی، عباس،الغایة القصوى فی ترجمة العروة الوثقى، ج‏۱، ص ۳۵۲، منشورات صبح پیروزى‏، قم، ۱۴۲۳ق.
• [۹]برخی از کتاب های فقهی درون باب تحقق تحت الحنک چنیین نوشته اند: یتحقّق الحنک بإدارة جزء من العمامة تحته. نک: شـهید ثانی،زین الدین بن علی،حاشیة شرائع الإسلام، ص۸۱،دفتر تبلیغات اسلامـی، قم،بی تا.
• [۱۰] من لا یحضره الفقیـه، ج‏۱، ص ۲۶۶، دفتر انتشارات اسلامـی، قم، ۱۴۱۳ق.
• [۱۱] فیض کاشانی، محسن، الوافی، ج‏۲۰، ص ۷۴۵، کتابخانـه امـیر المؤمنین (ع)، اصفهان، ۱۴۰۶ق.
• [۱۲] جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام، ج‏۸، ص ۲۵۲.
• [۱۳]مطهری، مرتضی، مجموعه‏آثار، ج‏۲۰، ص ۱۷۱.
• [۱۴]عده ای چنین بیـان مـی کنند کـه اگر استحباب یک نوع پوشش ثابت شود دیگر انجام آن مخالفتی با حرمت پوشیدن لباس شـهرت ندارد ولی درون مقابل، عده دیگر، ادله لباس شـهرت را شامل مستحبات نیز مـی دانند.نک: جواهر الکلام، ج۸، ص ۲۵۳، وی مـی گوید: قال الامام ع: من لبس ثوبا یشـهرهاه الله یوم القیـامة ثوبا من النار، لکن قد یناقش فی خصوص ما کان منـه مندوبا سابقا بأن بین هذه الأدلة و أدلة الندب تعارض العموم من وجه، و لعله لذا تأمل فیـه الأستاذ الأکبر، و قد تدفع بأن الحرمة من جهة الشـهرة لا تنافی دلیل الندب الظاهر فیما لا یشمل هذه الجهة و نحوها، مضافا إلى إمکان ترجیح هذا الإطلاق بما فی خبر معلى بن خنیس‏.
• اسلام کوئست/.

ويژه نامـه احكام نماز[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Wed, 04 Jul 2018 05:15:00 +0000

به نام خداوند رحمتگر مـهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هنگامي كه واقعه عظيم (قيامت) برپا شود، دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۱)

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

هيچكس نمي‏تواند آن را انكار كند. دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۲)

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

گروهي را پائين مي‏آورد و گروهي را بالا مي‏برد. دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۳)

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

اين درون هنگامي هست كه زمين بـه شدت بـه لرزه درون مي‏آيد. (۴)

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

و كوهها درون هم كوبيده مي‏شود. (۵)

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾

و بـه صورت غبار پراكنده درون مي‏آيد. (۶)

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿۶﴾

و شما بـه سه گروه تقسيم خواهيد شد. (۷)

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

نخست «اصحاب ميمنـه» هستند، چه اصحاب ميمنـه‏اي ؟ (۸)

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۸﴾

گروه ديگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومي ؟ (۹)

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و سومين گروه پيشگامان پيشگام! (۱۰)

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

آنـها مقربانند (۱۱)

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

در باغهاي پر نعمت بهشت جاي دارند (۱۲)

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾

گروه كثيري از امتهاي نخستين هستند (۱۳)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾

و اندكي از امت آخرين! (۱۴)

وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾

آنـها (مقربان) بر تختهائي كه صف كشيده و به هم پيوسته هست قرار دارند. (۱۵)

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

در حالي كه بر آن تكيه كرده و روبروي يكديگرند. (۱۶)

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾

نوجواناني جاوداني (در شكوه و طراوت) پيوسته گرداگرد آنـها مي‏گردند. (۱۷)

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

با قدحها و كوزه‏ها و جامـهائي از نـهرهاي جاري بهشتي (و طهور)! (۱۸)

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ﴿۱۸﴾

اما ي كه از آن دردسر نمي‏گيرند و نـه مست مي‏شوند. (۱۹)

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

و ميوه‏هائي از هر نوع كه مايل باشند. (۲۰)

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و گوشت پرنده از هر نوع كه بخواهند. (۲۱)

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و همسراني از حورالعين دارند. (۲۲)

وَحُورٌ عِينٌ ﴿۲۲﴾

همچون مرواريد درون صدف پنـهان! (۲۳)

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾

اينـها پاداشي هست در برابر اعمالي كه انجام مي‏دادند. (۲۴)

جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

در آن باغهاي بهشت نـه لغو و بيهوده‏اي مي‏شنوند نـه سخنان گناه آلود. (۲۵)

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿۲۵﴾

تنـها چيزي كه مي‏شنوند «سلام» هست «سلام»! (۲۶)

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾

و اصحاب يمين، چه اصحاب يميني ؟ (۲۷)

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿۲۷﴾

آنـها درون سايه درختان سدر بيخار قرار دارند. (۲۸)

فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

و درون سايه درخت طلح پربرگ بـه سر مي‏برند (درختي هست خوشرنگ و خوشبو). (۲۹)

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و سايه كشيده و گسترده. (۳۰)

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و درون كنار آبشارها. (۳۱)

وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾

و ميوه‏هاي فراواني. (۳۲)

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿۳۲﴾

كه هرگز قطع و ممنوع نمي‏شود. (۳۳)

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

و همسراني گرانقدر. (۳۴)

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

ما آنـها را آفرينش نويني بخشيديم. (۳۵)

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿۳۵﴾

و همـه را بكر قرار داده‏ايم. (۳۶)

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾

همسراني كه بـه همسرشان عشق مي‏ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند. (۳۷)

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾

اينـها همـه براي اصحاب يمين است. (۳۸)

لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۳۸﴾

كه گروهي از امتهاي نخستينند. (۳۹)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۹﴾

و گروهي از امتهاي آخرين. (۴۰)

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۴۰﴾

و اصحاب شمال چه اصحاب شمالي ؟ (كه نامـه اعمالشان بـه نشانـه جرمشان بـه دست چپ آنـها داده مي‏شود). (۴۱)

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾

آنـها درون ميان بادهاي كشيده و آب سوزان قرار دارند. (۴۲)

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿۴۲﴾

و درون سايه دودهاي متراكم و آتش زا! (۴۳)

وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

سايه‏اي كه نـه خنك هست و نـه مفيد. (۴۴)

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿۴۴﴾

آنـها پيش از اين درون عالم دنيا مست و مغرور نعمت بودند. (۴۵)

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿۴۵﴾

و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند. (۴۶)

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ ﴿۴۶﴾

و مي‏گفتند: دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه هنگامي كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم آيا برانگيخته خواهيم شد؟ (۴۷)

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

يا نياكان نخستين ما؟ (۴۸)

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

بگو اولين و آخرين، (۴۹)

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿۴۹﴾

همگي درون موعد روز معيني جمع مي‏شوند. (۵۰)

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿۵۰﴾

سپس شما اي گمراهان تكذيب كننده. (۵۱)

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

قطعا از درخت زقوم مي‏خوريد (۵۲)

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

و شكمـها را از آن پر مي‏كنيد (۵۳)

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و روي آن از آب سوزان مي‏نوشيد (۵۴)

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿۵۴﴾

و همچون شتراني كه مبتلا بـه بيماري عطش شده‏اند از آن مي‏آشاميد (۵۵)

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿۵۵﴾

اين هست وسيله پذيرائي از آنـها درون قيامت! (۵۶)

هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿۵۶﴾

ما شما را آفريديم، چرا كه آفرينش مجدد را تصديق نمي‏كنيد؟ (۵۷)

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

آيا از نطفه‏اي كه درون رحم مي‏ريزيد آگاهيد؟ (۵۸)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آيا شما آن را (در دوران جنيني) آفرينش پي درپي مي‏دهيد، يا ما آفريدگاريم ؟ (۵۹)

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

ما درون ميان شما مرگ را مقدر ساختيم و هرگز كسي بر ما پيشي نمي‏گيرد. (۶۰)

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿۶۰﴾

به اين منظور كه گروهي را بجاي گروه ديگري بياوريم و شما را درون جهاني كه نمي‏دانيد آفرينش تازه بخشيم. (۶۱)

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

شما عالم نخستين را دانستيد، چگونـه متذكر نمي‏شويد (كه جهاني بعد از آن است). (۶۲)

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿۶۲﴾

آيا هيچ درباره آنچه كشت مي‏كنيد انديشيده‏ايد؟ (۶۳)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

آيا شما آن را مي‏رويانيد، يا ما مي‏رويانيم ؟ (۶۴)

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

هرگاه بخواهيم آن را تبديل بـه كاه درهم كوبيده مي‏كنيم بـه گونـه‏اي كه تعجب كنيد! (۶۵)

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾

(به گونـه‏اي كه بگوئيد:) بـه راستي ما زيان كرده‏ايم. (۶۶)

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

بلكه ما بـه كلي محروميم. (۶۷)

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

آيا بـه آبي كه مي‏نوشيد انديشيده‏ايد؟ (۶۸)

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاء الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

آيا شما آن را از ابر نازل مي‏كنيد؟ يا ما نازل مي‏كنيم ؟ (۶۹)

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

هرگاه بخواهيم اين آب گوارا را، تلخ و شور قرار مي‏دهيم، بعد ‍ چرا شكر نمي‏كنيد؟، (۷۰)

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۰﴾

آيا درباره آتشي كه مي‏افروزيد فكر كرده‏ايد؟ (۷۱)

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿۷۱﴾

آيا شما درخت آن را آفريده‏ايد؟ يا ما آفريده‏ايم ؟ (۷۲)

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

ما آن را وسيله يادآوري (براي همگان) و وسيله زندگي براي مسافران قرار داده‏ايم. (۷۳)

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ ﴿۷۳﴾

حال كه چنين هست به نام پروردگار بزرگت تسبيح كن (و او را پاك و منزه بشمارر). (۷۴)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۷۴﴾

سوگند بـه جايگاه ستارگان، و محل طلوع و غروب آنـها. (۷۵)

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾

و اين سوگندي هست بسيار بزرگ اگر بدانيد! (۷۶)

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿۷۶﴾

كه آن قرآن كريمي هست (۷۷)

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿۷۷﴾

كه درون كتاب محفوظ جاي دارد. (۷۸)

فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿۷۸﴾

و جز پاكان نمي‏توانند آن را مس كنند. (۷۹)

لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

اين چيزي هست كه از سوي پروردگار عالميان نازل شده. (۸۰)

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۰﴾

آيا اين سخن را (اين قرآن را با اوصافي كه گفته شد) سست و كوچك مي‏شمريد؟ (۸۱)

أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

و بـه جاي شكر روزيهائي كه بـه شما داده شده آن را تكذيب مي‏كنيد؟ (۸۲)

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

پس چرا هنگامي كه جان بـه گلوگاه مي‏رسد (توانائي بازگرداندن آن را نداريد)؟! (۸۳)

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

و شما درون اين حال نظاره مي‏كنيد (و كاري از دستتان ساخته نيست). (۸۴)

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و ما بـه او نزديكتريم از شما ولي نمي‏بينيد. (۸۵)

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

اگر هرگز درون برابر اعمالتان جزا داده نمي‏شويد، (۸۶)

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿۸۶﴾

پس او را بازگردانيد اگر راست مي‏گوئيد. (۸۷)

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿۸۷﴾

اما اگر او از مقربان باشد، (۸۸)

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿۸۸﴾

در روح و ريحان و بهشت پرنعمت است. (۸۹)

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ﴿۸۹﴾

و اما اگر از اصحاب يمين باشد، (۹۰)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۰﴾

به او گفته مي‏شود: سلام بر تو از سوي دوستانت كه از اصحاب اليمين هستند. (۹۱)

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۱﴾

اما اگر او از تكذيب كنندگان گمراه باشد، (۹۲)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿۹۲﴾

با شان دوزخ از او پذيرائي مي‏شود! (۹۳)

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ﴿۹۳﴾

سپس سرنوشت او ورود درون آتش جهنم است. (۹۴)

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿۹۴﴾

اين همان حق و يقين است. (۹۵)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿۹۵﴾

حال كه چنين هست نام پروردگار بزرگت را منزه بشمار. (۹۶)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۹۶﴾

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Fri, 20 Jul 2018 17:13:00 +0000

به نام خداوند رحمتگر مـهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

هنگامي كه واقعه عظيم (قيامت) برپا شود، زمان قرعه کشی هواداری استقلال دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۱)

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

هيچكس نمي‏تواند آن را انكار كند. زمان قرعه کشی هواداری استقلال دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۲)

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

گروهي را پائين مي‏آورد و گروهي را بالا مي‏برد. زمان قرعه کشی هواداری استقلال دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه (۳)

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

اين درون هنگامي هست كه زمين بـه شدت بـه لرزه درون مي‏آيد. (۴)

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

و كوهها درون هم كوبيده مي‏شود. (۵)

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾

و بـه صورت غبار پراكنده درون مي‏آيد. (۶)

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿۶﴾

و شما بـه سه گروه تقسيم خواهيد شد. (۷)

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

نخست «اصحاب ميمنـه» هستند، چه اصحاب ميمنـه‏اي ؟ (۸)

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۸﴾

گروه ديگر اصحاب شومند، چه اصحاب شومي ؟ (۹)

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و سومين گروه پيشگامان پيشگام! (۱۰)

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

آنـها مقربانند (۱۱)

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

در باغهاي پر نعمت بهشت جاي دارند (۱۲)

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾

گروه كثيري از امتهاي نخستين هستند (۱۳)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾

و اندكي از امت آخرين! (۱۴)

وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾

آنـها (مقربان) بر تختهائي كه صف كشيده و بـه هم پيوسته هست قرار دارند. (۱۵)

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

در حالي كه بر آن تكيه كرده و روبروي يكديگرند. (۱۶)

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾

نوجواناني جاوداني (در شكوه و طراوت) پيوسته گرداگرد آنـها مي‏گردند. (۱۷)

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

با قدحها و كوزه‏ها و جامـهائي از نـهرهاي جاري بهشتي (و طهور)! (۱۸)

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ﴿۱۸﴾

اما ي كه از آن دردسر نمي‏گيرند و نـه مست مي‏شوند. (۱۹)

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

و ميوه‏هائي از هر نوع كه مايل باشند. (۲۰)

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و گوشت پرنده از هر نوع كه بخواهند. (۲۱)

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و همسراني از حورالعين دارند. (۲۲)

وَحُورٌ عِينٌ ﴿۲۲﴾

همچون مرواريد درون صدف پنـهان! (۲۳)

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾

اينـها پاداشي هست درون برابر اعمالي كه انجام مي‏دادند. (۲۴)

جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

در آن باغهاي بهشت نـه لغو و بيهوده‏اي مي‏شنوند نـه سخنان گناه آلود. (۲۵)

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿۲۵﴾

تنـها چيزي كه مي‏شنوند «سلام» هست «سلام»! (۲۶)

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾

و اصحاب يمين، چه اصحاب يميني ؟ (۲۷)

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿۲۷﴾

آنـها درون سايه درختان سدر بيخار قرار دارند. (۲۸)

فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

و درون سايه درخت طلح پربرگ بـه سر مي‏برند (درختي هست خوشرنگ و خوشبو). (۲۹)

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و سايه كشيده و گسترده. (۳۰)

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و درون كنار آبشارها. (۳۱)

وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾

و ميوه‏هاي فراواني. (۳۲)

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿۳۲﴾

كه هرگز قطع و ممنوع نمي‏شود. (۳۳)

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

و همسراني گرانقدر. (۳۴)

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

ما آنـها را آفرينش نويني بخشيديم. (۳۵)

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿۳۵﴾

و همـه را بكر قرار داده‏ايم. (۳۶)

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾

همسراني كه بـه همسرشان عشق مي‏ورزند و خوش زبان و فصيح و هم سن و سالند. (۳۷)

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾

اينـها همـه براي اصحاب يمين است. (۳۸)

لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۳۸﴾

كه گروهي از امتهاي نخستينند. (۳۹)

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۹﴾

و گروهي از امتهاي آخرين. (۴۰)

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ ﴿۴۰﴾

و اصحاب شمال چه اصحاب شمالي ؟ (كه نامـه اعمالشان بـه نشانـه جرمشان بـه دست چپ آنـها داده مي‏شود). (۴۱)

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾

آنـها درون ميان بادهاي كشيده و آب سوزان قرار دارند. (۴۲)

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿۴۲﴾

و درون سايه دودهاي متراكم و آتش زا! (۴۳)

وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

سايه‏اي كه نـه خنك هست و نـه مفيد. (۴۴)

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿۴۴﴾

آنـها پيش از اين درون عالم دنيا مست و مغرور نعمت بودند. (۴۵)

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿۴۵﴾

و بر گناهان بزرگ اصرار داشتند. (۴۶)

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ ﴿۴۶﴾

و مي‏گفتند: زمان قرعه کشی هواداری استقلال دانلود رایگان فایل صوتی سوره واقعه هنگامي كه ما مرديم و خاك و استخوان شديم آيا برانگيخته خواهيم شد؟ (۴۷)

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

يا نياكان نخستين ما؟ (۴۸)

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

بگو اولين و آخرين، (۴۹)

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿۴۹﴾

همگي درون موعد روز معيني جمع مي‏شوند. (۵۰)

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿۵۰﴾

سپس شما اي گمراهان تكذيب كننده. (۵۱)

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

قطعا از درخت زقوم مي‏خوريد (۵۲)

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

و شكمـها را از آن پر مي‏كنيد (۵۳)

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و روي آن از آب سوزان مي‏نوشيد (۵۴)

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿۵۴﴾

و همچون شتراني كه مبتلا بـه بيماري عطش شده‏اند از آن مي‏آشاميد (۵۵)

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿۵۵﴾

اين هست وسيله پذيرائي از آنـها درون قيامت! (۵۶)

هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿۵۶﴾

ما شما را آفريديم، چرا كه آفرينش مجدد را تصديق نمي‏كنيد؟ (۵۷)

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

آيا از نطفه‏اي كه درون رحم مي‏ريزيد آگاهيد؟ (۵۸)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آيا شما آن را (در دوران جنيني) آفرينش پي درپي مي‏دهيد، يا ما آفريدگاريم ؟ (۵۹)

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

ما درون ميان شما مرگ را مقدر ساختيم و هرگز كسي بر ما پيشي نمي‏گيرد. (۶۰)

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿۶۰﴾

به اين منظور كه گروهي را بجاي گروه ديگري بياوريم و شما را درون جهاني كه نمي‏دانيد آفرينش تازه بخشيم. (۶۱)

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

شما عالم نخستين را دانستيد، چگونـه متذكر نمي‏شويد (كه جهاني بعد از آن است). (۶۲)

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿۶۲﴾

آيا هيچ درباره آنچه كشت مي‏كنيد انديشيده‏ايد؟ (۶۳)

أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

آيا شما آن را مي‏رويانيد، يا ما مي‏رويانيم ؟ (۶۴)

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

هرگاه بخواهيم آن را تبديل بـه كاه درهم كوبيده مي‏كنيم بـه گونـه‏اي كه تعجب كنيد! (۶۵)

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾

(به گونـه‏اي كه بگوئيد:) بـه راستي ما زيان كرده‏ايم. (۶۶)

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

بلكه ما بـه كلي محروميم. (۶۷)

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

آيا بـه آبي كه مي‏نوشيد انديشيده‏ايد؟ (۶۸)

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاء الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

آيا شما آن را از ابر نازل مي‏كنيد؟ يا ما نازل مي‏كنيم ؟ (۶۹)

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

هرگاه بخواهيم اين آب گوارا را، تلخ و شور قرار مي‏دهيم، بعد ‍ چرا شكر نمي‏كنيد؟، (۷۰)

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۰﴾

آيا درباره آتشي كه مي‏افروزيد فكر كرده‏ايد؟ (۷۱)

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿۷۱﴾

آيا شما درخت آن را آفريده‏ايد؟ يا ما آفريده‏ايم ؟ (۷۲)

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

ما آن را وسيله يادآوري (براي همگان) و وسيله زندگي براي مسافران قرار داده‏ايم. (۷۳)

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ ﴿۷۳﴾

حال كه چنين هست بـه نام پروردگار بزرگت تسبيح كن (و او را پاك و منزه بشمارر). (۷۴)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۷۴﴾

سوگند بـه جايگاه ستارگان، و محل طلوع و غروب آنـها. (۷۵)

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾

و اين سوگندي هست بسيار بزرگ اگر بدانيد! (۷۶)

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿۷۶﴾

كه آن قرآن كريمي هست (۷۷)

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿۷۷﴾

كه درون كتاب محفوظ جاي دارد. (۷۸)

فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿۷۸﴾

و جز پاكان نمي‏توانند آن را مس كنند. (۷۹)

لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

اين چيزي هست كه از سوي پروردگار عالميان نازل شده. (۸۰)

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۰﴾

آيا اين سخن را (اين قرآن را با اوصافي كه گفته شد) سست و كوچك مي‏شمريد؟ (۸۱)

أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

و بـه جاي شكر روزيهائي كه بـه شما داده شده آن را تكذيب مي‏كنيد؟ (۸۲)

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

پس چرا هنگامي كه جان بـه گلوگاه مي‏رسد (توانائي بازگرداندن آن را نداريد)؟! (۸۳)

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

و شما درون اين حال نظاره مي‏كنيد (و كاري از دستتان ساخته نيست). (۸۴)

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و ما بـه او نزديكتريم از شما ولي نمي‏بينيد. (۸۵)

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

اگر هرگز درون برابر اعمالتان جزا داده نمي‏شويد، (۸۶)

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿۸۶﴾

پس او را بازگردانيد اگر راست مي‏گوئيد. (۸۷)

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿۸۷﴾

اما اگر او از مقربان باشد، (۸۸)

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿۸۸﴾

در روح و ريحان و بهشت پرنعمت است. (۸۹)

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ﴿۸۹﴾

و اما اگر از اصحاب يمين باشد، (۹۰)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۰﴾

به او گفته مي‏شود: سلام بر تو از سوي دوستانت كه از اصحاب اليمين هستند. (۹۱)

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۱﴾

اما اگر او از تكذيب كنندگان گمراه باشد، (۹۲)

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿۹۲﴾

با شان دوزخ از او پذيرائي مي‏شود! (۹۳)

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ ﴿۹۳﴾

سپس سرنوشت او ورود درون آتش جهنم است. (۹۴)

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿۹۴﴾

اين همان حق و يقين است. (۹۵)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿۹۵﴾

حال كه چنين هست نام پروردگار بزرگت را منزه بشمار. (۹۶)

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۹۶﴾

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Fri, 20 Jul 2018 17:13:00 +0000

احكام تشخيص مني درون مردان و زنان

۱- احکام جنابت مظابق نظر ۱۰ مرجع را از اینجا کلیک کنید و مطالعه نمایید.

۲- درون انتهاي مطلب نظرات مراجع بـه صورت مستند و تفكيكي آورده شده است.

سوال: ایا نماز ایات را به شکل دیگری میتوان خواند چگونه رطوبتي از من خارج شده هست از كجا تشخيص بدهم اين رطوبت مني هست تا بعد از آن غسل جنابت را انجام دهم؟

جواب :

خروج منىّ  از زنان و مردان درون خواب يا بيداري سبب جنابت است؛ چه با ، ایا نماز ایات را به شکل دیگری میتوان خواند چگونه فشار و سستى بدن همراه باشد يا نباشد، البته درون صورتی که شخص یقین کند از او منی خارج شده است. ایا نماز ایات را به شکل دیگری میتوان خواند چگونه شخصی کـه منی از او خارج شده درون اصطلاح «جُنُب» نامـیده مـی شود و واجب هست براي اعمالي كه نيازمند طهارت هست ، مانند نماز و روزه … غسل جنابت نمايد.

بحثي كه اينجا مطرح مي شود اينست كه ، هرگاه رطوبتى از انسان خارج شود كه منىّ بودن آن مشكوك باشد، فقها نسبت بـه احكام مردان مي فرمايند: درون صورتى كه اين رطوبت خارج شده با نشانـه ، فشار و سستى بدن همراه باشد، محكوم بـه «منىّ» است. ایا نماز ایات را به شکل دیگری میتوان خواند چگونه البته نظرات مراجع درون اينكه تمام اين سه نشانـه لازم هست يا نـه متفاوت است. (در ادامـه بـه ترتيب نظر مراجع گفته مي شود).

حضرت آيت الله خامنـه اي وجود هر سه نشانـه را درون مردان ضروري مي دانند مگر آنكه شخص درون صورت نبود يكي از اين نشانـه ها از راه ديگري يقين بـه مني بودن اين رطوبت خارج شده نمايد. در بيمار، وجود دو نشانـه و سستى كفايت مى‌كند.

تذکر:ملاك جنابت مردان، خروج رطوبت همراه با نشانـه: ۱-، ۲-فشار ۳-سستى بدن مي باشد. (البته برخی از مراجع سستی بدن را شرط نمـی دانند).

و ملاك جنابت زنان درون هنگام خروج رطوبت مشكوك ، رسيدن بـه اوج لذت جنسي يا اُرگاسم ( Orgasm ) است. درون اين حالت اگر رطوبتي از زنان خارج شود حتي بي آنكه مقاربت و نزديكي داشته باشد؛ انجام  غسل جنابت واجب مي گردد. اين تذكر نيز ضروري هست كه ساير ترشحات و رطوبت هاي خارج شده پاك مي باشند و اگر شك بشود نيز حكم جنابت را ندارد.

حضرت آیت الله سیستانی درون رطوبت های زنان هنگام ملاعبه و موارد مشابه اگر زیـاد باشد و  جاهای دیگر را آلوده کند نظری دارند کـه در انتهاء این نوشتار مطرح شده است.

نکته: اگر نشانـه های ذکر شده نبود اما شخص از راه های دیگری یقین بـه خروج منی داشت حتما غسل جنابت کند و لباس نجس را تطهیر نماید. مثلا مـی داند اگر فلان غذا را قبل از خواب بخورد درون خواب جنب مـی شود. با شناختی کـه از بدن خود دارد مـی تواند منی را تشخیص بدهد.

حضرت آيت الله خامنـه اي از جهت فقهي ملاك جنابت زنان را هنگام خروج رطوبت مشكوك ، رسيدن بـه اوج لذت جنسي يا ارگاسم مي دانند، درون اين حالت اگر رطوبتي از زنان خارج شود حتي بي آنكه مقاربت و نزديكي داشته باشند؛ انجام  غسل جنابت واجب مي گردد. اين تذكر نيز ضروري هست كه ساير ترشحات و رطوبت هاي خارج شده پاك مي باشند و اگر شك بشود نيز حكم جنابت را ندارند.

• گاهي فرق بين عفونت و مني پرسيده مي شود؟

آنچه مـهم هست اينست كه زن بـه اوج لذت جنسي برسد لذا اگر خانمي بـه اوج لذت جنسي نرسيد بايد بنا را بر پاك بودن تمام ترشحات بگذارد. البته اگر خانمي رابطه جنسي داشت و به اوج لذت هم نرسيد بـه صرف ، واجب هست كه غسل جنابت را انجام دهد.

چند نكته:

۱- ساختار تشكيل شده مني آقايان با خانم ها متفاوت هست و آب خارج شده از زنان داراي اسپرم نمي باشد لذا خانم ها مانند مردان مني ندارند، اما از جهت احكام فقهي، اگر خانمي رطوبتي را بعد از رسيدن بـه اوج لذت جنسي ببيند، اين را مني درون بانوان گويند و از جهت حكم با مني آقايان يكسان هست يعني نجس مي باشد و  غسل جنابت را واجب مي كند.

۲- جنابت يا از راه جماع و عمل زناشويي هست و يا از جهت خروج مني، لذا اگر آميزش جنسي رخ دهد و آلت جنسي مرد درون «قُبل يا دبر» زن وارد شود، حتي اگر مني هم خارج نشود، جنابت تحقق مي يابد و غسل جنابت بر هر دو واجب مي شود.

۳- مني با جماع ( آميزش جنسي) و با احتلام ( درون خواب) و يا با استمناء (خودارضایی)،بيرون مي آيد.

۴- اُرگاسم ( Orgasm ) اوج لذت یـا اوج درون خانم ها متفاوت مي باشد، لذا شايد اندكي تشخيص آن دشوار باشد. هر خانمي بايد بـه حالات خود توجه نمايد و پس از آن مي تواند حالت ارگاسم يا لذت جنسي را درون خود پيدا كند. معمولا اوج لذت جنسي با  انقباضات ماهيچه اي درون ناحيه لگن، واژينال، رحم و … همراه است. گاهي اين انقباضات منظم و متوالي ، توام با لرزشـهاي نامنظم خواهد بود. نوعا درون آقايان و خانمـها به هنگام ارگاسم ماهیچه‌های لگنی منقبض شده و رعشـه‌های خفیفی درون بدن روی مـی‌دهد. پس از ارگاسم مرحله آرامش آغاز مـی‌شود کـه طی آن بدن سست شده و به حالت عادی بازمـی‌گردد.

س ۱۶۸: آيا رسيدن منى بـه داخل رحم بدون ، سبب جنابت زن مى‏شود؟
ج: درون اين صورت جنابت محقق نمى ‏شود.

س ۱۶۹: آيا بر زنان بعد از انجام معاينات داخلى با وسائل طبى غسل واجب مى‏گردد؟
ج: که تا زمانى کـه منى خارج نشود، غسل واجب نيست.

س ۱۷۰: اگر بـه مقدار حشفه صورت بگيرد، ولى منى خارج نشود و زن نيز بـه مرحله اوج لذت نرسد، آيا غسل فقط بر زن واجب هست يا فقط بر مرد يا بر هر دو؟
ج: با تحقق ، ولو بـه مقدار حشفه، غسل بر هر دو واجب است.

س ۱۷۱: درون مورد احتلام زنان، درون چه صورتى غسل جنابت بر آنان واجب مى‏شود؟ و آيا رطوبتى کـه هنگام ملاعبه و شوخى با همسر از آنان خارج مى‏شود، حکم منى را دارد؟ و آيا بدون سست شدن بدن و رسيدن بـه اوج لذت، غسل بر آنـها واجب مى‏شود؟ به‌طور کلى درون زنان بدون نزديکى، جنابت چگونـه تحقق مى‏يابد؟
ج: اگر زن بـه اوج لذت جنسى برسد و در آن حال مايعى از او خارج شود جنابت محقق شده و غسل بر او واجب مى‏شود و اگر شک کند کـه به اين مرحله رسيده يا نـه و يا شک درون خروج مايع داشته باشد، غسل واجب نيست.

س ۱۷۳: اگر زن بعد از نزديکى همسرش با وى، درون حالى کـه منى درون رحم او باقى مانده است، بلافاصله غسل نمايد و بعد از غسل، منى از رحم خارج شود، آيا غسل او صحيح است؟ آيا منى خارج شده بعد از غسل، پاک هست يا نجس و موجب جنابت مجدد مى‏شود يا خير؟
ج: غسل او صحيح هست و رطوبتى کـه بعد از غسل از او خارج مى‏ شود، اگر منى باشد نجس است، ولى اگر منى مرد باشد، باعث جنابت مجدد نمى ‏شود.

س ۱۷۴: مدتى هست که مبتلا بـه شک درون غسل جنابت شده ‏ام، به‌طورى کـه با همسرم نزديکى نمى‏ کنم. با اين حال حالتى غيرارادى بـه من دست مى‏دهد کـه گمان مى‏کنم غسل جنابت بر من واجب شده هست و حتى هر روز دو يا سه بار غسل مى‏کنم، و اين شک مرا آزار مى‏دهد، تکليف من چيست؟
ج: با شک درون جنابت حکم جنابت مترتب نمى ‏شود، مگر اين کـه رطوبتى از شما خارج شود کـه همراه با علامت‏هاى شرعى خروج منى باشد يا يقين بـه خروج منى داشته باشيد.

س ۱۷۷: درون چه صورتى حکم مى‏ شود کـه رطوبت خارج شده از مرد منى است؟
ج: اگر همراه با ، جستن و سست شدن بدن باشد، حکم منى را دارد.

س ۱۸۰: آيا رطوبتى کـه از انسان درون حال خواب خارج مى‏ شود، حکم منى را دارد؟ با آنکه مى‏دانيم هيچ‌يک از علامتهاى سه‌گانـه (جستن، و سستى بدن) را ندارد و شخص هم متوجه آن نمى‏شود مگر وقتى کـه بعد از بيدارى لباسهاى زير خود را مرطوب ببيند.
ج: اگر علائم سه‌گانـه يا يکى از آنـها وجود نداشته باشد و يا شک درون آن باشد، حکم منى را ندارد مگر اينکه از راه ديگرى يقين کند کـه منى است.

س ۱۸۶: اگر رطوبت غليظى کـه شبيه منى هست و انسان آن را بعد از بول مشاهده مى‏کند، بدون و اراده از انسان خارج شود، آيا حکم منى را دارد؟
ج: حکم منى بر آن مترتب نيست، مگر اين کـه يقين بـه منى بودن آن حاصل شود يا اين کـه هنگام خروج، علامت‏هاى شرعى منى را داشته باشد. منبع اجوبه الاستفتائات.

جنابت زن بدون مقاربت

۵۱. اگر زن بدون مقاربت بـه اوج لذّت برسد و در آن حال از او رطوبتى خارج شود آن رطوبت منى بوده و موجب جنابت مى‌گردد ولى ساير ترشحات پاك مى‌باشد و در صورت شك نيز حكم جنابت را ندارد.

رطوبت مشکوک درون مردان

۵۲. رطوبتى كه درون خواب يا بيدارى از مرد خارج مى‌‌شود اگر همراه با و جستن و سست شدن بدن باشد، حكم منى را دارد ولى اگر حتى يكى از اين علائم را نداشته باشد و يا مورد شك باشد، حكم منى را ندارد مگر آنكه از راه ديگرى يقين بـه منى بودن آن پيدا كند.

استفتائات سايت رهبري.

تفاوت انواع رطوبت هاي خارج شده از انسان ( مَذی ، وَذی ، وَدی )

آبی کـه گاهی بعد از ملاعبه و بازی از انسان خارج مـی شود و به آن «مَذی» مـی گویند پاک است.

و نیز آبی کـه گاهی بعد از منی بیرون مـی آید و به آن «وَذی» گفته مـی شود

و آبی کـه گاهی بعد از بول بیرون مـی آید و به آن «وَدی» مـی گویند، اگر بول بـه آن نرسیده باشد، پاک است. و چنانچه انسان بعد از بول استبراء کند و بعد آبی از او خارج شود و شک کند کـه بول هست یـا یکی از اینـها، پاک مـی باشد.[توضیح المسائل محشی، امام خمـینی)، ج‏۱، ص ۶۳، مسأله ۷۳.]

همـه ی این آبها درون صورتی کـه مجرا، آلوده بـه بول و منی نباشد پاک هست و وضو و غسل را هم باطل نمـی کند[توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۶۳.].

با توجه بـه  مسئله قبل اين نكته بخوبي روشن مي شود كه؛ اگر رطوبت و مايعي از مردان و يا زنان خارج شود و ادرار (بول) و مني نباشد، و يكي از اقسام  ودی، وذی و مذی  باشد. این رطوبت ها و ترشحات  پاک هست و نیـازی بـه شستن و غُسل ندارند؛ مگر اینکه از راه ديگري شخص یقین کند کـه بول یـا منی است.

رطوبت خارج شده بعد از غسل

بعد از تطهیر وانجام غسل جنابت آبی از آقايان خارج شود نجس هست یـا خیر؟

پاسخ: اگر قبل از غسل ادرار کرده وبعد از هم ادرار هم استبراء انجام داده هست آن آب پاک است.

نظرات مراجع عظام تقليد

آيت الله سيستاني:

پرسش۱۰: آیـا هر مایعی کـه بدون اراده از بدن دفع شود حکم جنابت را دارد ؟

پاسخ: رطوبتی کـه بر اثر شدّت تهییج خارج مـی شود اگر زیـاد باشد نجس هست و موجب غسل هست .

پرسش۳۶: ترشحاتی کـه موجب غسل جنابت مـی شود، چه ویژگی هایی دارد؟

پاسخ: رطوبت زیـادی کـه با خارج مـی شود ونوعاً با لرزش همراه هست نجس هست و موجب غسل است.

پرسش ۱۵: به منظور آقایـان حالت جنب مشخص هست ولی به منظور خانمـها چه زمانی اتفاق مـی افتد؟ آیـا زمانی کـه بدن بی حس مـی شود؟

پاسخ: اگر آبی خارج شود بـه و بدن سست شود جنابت حاصل شده و این آب نجس هست ولی اگر این سستی حاصل نشود درون صورتی کـه آب زیـاد باشد و با خارج شود بنابر احتیـاط واجب همان حکم را دارد.

پرسش ۱۶: بعد از تطهیر و انجام غسل جنابت آبی کـه از انسان خارج مـیشود نجس هست یـا خیر؟

پاسخ: اگر بعد از جنابت و قبل از غسل ادرار کرده و بعد از ادرار هم استبراء انجام داده هست آن آب پاک است..

پرسش ۱۹: جنابت بانوان بـه چه صورت هست و درون چه مواردی غسل جنابت بر آنان واجب مـی شود ؟

پاسخ: اگر بـه اوج تلذذ برسد و آب بیرون بیـاید آن آب نجس و موجب جنابت هست و همچنین بنا بـه احتیـاط واجب اگر قبل از آن خارج شود اگر زیـاد باشد کـه لباسهای زیر را خیس کند.

پرسش ۲۹: اگر زن جنب بعد از غسل جنابت آبی از او خارج شود و شک کند کـه منی هست یـا خیر چه حکمـی دارد ؟ و آیـا دوباره حتما غسل کند ؟

پاسخ: تجدید غسل لازم نیست.

پرسش ۴۱: اگر منی بدون یک قطره شفاف خارج شود غسل جنابت واجب است؟

پاسخ: اگر منی باشد یـا علائم منی را داشته باشد غسل واجب مـی شود. استفتائات معظم له

آيت الله مكارم شيرازي:

نشانـه هاى منى 

 آيت الله صافي گلپايگاني:

 آيت الله نوري همداني:

(مساله۳۴۷) اگر رطوبتي از انسان خارج شود  و  نداند  مني  است  يا  بول  يا  غير  اينـها ، چنانچه با و جستن  بيرون آورده  و  بعد  از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حکم مني دارد و اگر  هيچ  يک از اين سه نشانـه يا بعضي از اينـها را نداشته باشد ،حکم مني ندارد . ولي درون زن  و  مريض  لازم نيست  آن  آب ، با جستن بيرو ن آمده باشد ، بلکه اگر با بيرون آمده باشد و بدن سست شود  درون حکم مني هست . رساله توضيح المسائل حضرت آيت الله نوري همداني .

 لينك كوتاه مطلب: http://hadana.ir/?p=13347

 *- ضمنا شما  مي توانيد  از اينجا مشترك خبرنامـه سايت شويد و جديد ترين مطالب را دريافت كنيد.

*- احكام بانوان

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Sat, 21 Jul 2018 02:39:00 +0000

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Wed, 18 Jul 2018 16:54:00 +0000

طلاق دادگاهى

پرسش ۲۴۰ . راز عمر طولانی علما مراجع تقلید ى بعد از گذشت چند هفته از ازدواج، راز عمر طولانی علما مراجع تقلید بـه جهت اختلاف فكرى و عقيدتى بـه هيچ وجه حاضر بـه زندگى با شوهر نيست و به منزل پدرش رفته است، شوهر نيز از روى عناد حاضر بـه طلاق نيست، آيا حاكم شرع مى تواند براى نجات زندگى ، صيغه طلاق را اجرا كند؟

آيات عظام امام، بهجت، تبريزى و سيستانى: راز عمر طولانی علما مراجع تقلید اگر بـه فرض هم احراز شود كه ادامـه زندگى با شوهر ياد شده، با عسر و حرج فراوان همراه است، باز براى حاكم شرع ولايت بر طلاق ايجاد نمى كند، بلكه اختيار طلاق با شوهر است.

آيات عظام خامنـه اى، صافى، فاضل، مكارم، نورى و وحيد: اگر احراز شود كه ادامـه زندگى با شوهر ياد شده، با عسر و حرج فراوان همراه هست و او نيز از طلاق زن امتناع مى ورزد (هر چند با اجبار او بـه طلاق)، حاكم شرع يا نماينده اش مى تواند طلاق بدهد؛ ولى صرف عدم تمايل بـه زندگى و ناسازگارى با شوهر از موارد عسر و حرج نيست.

امتناع از طلاق

پرسش ۲۴۱ . راز عمر طولانی علما مراجع تقلید چنانچه شوهر همسر خود را اذيت كند و نفقه اش را ندهد و از طلاق نيز امتناع ورزد، آيا دادگاه مى تواند طلاق دهد؟

همـه مراجع (به جز امام): اگر احراز شود كه شوهر نفقه زن را نمى دهد، حاكم شرع يا نماينده اش او را بين پرداخت نفقه يا طلاق مخير مى كند. چنانچه از هر دو امتناع ورزد (و امكان پرداخت نفقه از مال او نباشد) مى تواند بـه تقاضاى زن وى را طلاق دهد.[۳]

امام: اختيار طلاق با شوهر هست ولى زن مى تواند با مراجعه بـه دادگاه او را وادار كند كه نفقه اش را بدهد.[۴]

تنفر زن و طلاق

پرسش ۲۴۳ . شوهرى بـه تمام وظايف و حقوق زناشويى عمل مى كند ولى زن از ادامـه زندگى با او نفرت و كراهت دارد و مى خواهد با بذل مـهريه تقاضاى طلاق كند؛ آيا با فرض امتناع مرد از طلاق، حاكم شرع مى تواند طلاق بدهد؟

همـه مراجع: خير، درون فرض ياد شده، حاكم شرع نمى تواند مرد را وادار بـه طلاق كند و اين طلاق صحيح نيست.[۵]

• [۱]. تبريزى، استفتائات، س ۱۷۰۴ و صراط النجاه، ج ۲، س ۱۲۱۵؛ امام، استفتائات، ج ۳، احكام طلاق، س ۲۳ و ۴۳؛ سيستانى، سايت، طلاق و دفتر: بهجت.
• [۲]. فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۱۵۸۶ ؛ صافى، جامع الاحكام، ج ۲، س ۱۴۴۹ و ۱۴۵۰؛ مكارم، استفتائات، ج ۱، س ۹۳۲ ؛ خامنـه اى، استفتاء، س ۸۸۸ ؛ نورى، استفتائات، ج ۲، س ۶۹۵.
• [۳]. تبريزى، استفتائات، س ۱۶۷۲؛ خامنـه اى، استفتاء، س ۹۳۳؛ وحيد، منـهاج الصالحين، ج ۳، م ۱۴۰۶؛ سيستانى، منـهاج الصالحين، ج ۳، م ۳۵۶؛ فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۱۵۹۴ ؛ مكارم، استفتائات، ج ۱، س ۹۳۷ و ۹۳۹؛ صافى، جامع الاحكام، ج ۲، س ۱۳۴۴ ؛ دفتر:بهجت و نورى.
• [۴]. امام، استفتائات، ج ۳،احكام طلاق، س ۱۲ و ۲۳.
• [۵]. خامنـه اى، استفتاء، س ۹۱۳؛ مكارم، استفتائات، ج ۲، س ۱۱۴۵ و ۱۱۴۷ و دفتر: همـه مراجع.(احكام ازدواج،پرسمان).

مطابق نظر آيت الله سيستاني

  مسئله۴۰۹ـ اگر شوهری بدون دلیل شرعی ، همسرش را اذیت و آزار کند او مـی تواند بـه حاکم شرع مراجعه کند که تا شوهر، ملزم بـه حسن رفتار گرددو اگر سودمند واقع نشد بـه هر گونـه کـه حاکم صلاح بداند او را تنبیـه مـی نماید و اگر آن هم فایده نبخشید، زن مـی تواند درخواست طلاق کند و اگر شوهر، اورا طلاق نداد واجبار بـه حسن معاشرت، مـیسر نشد، حاکم شرع آن زن را طلاق مـی دهد.

مسئله۴۲۳ـ چه زمانی ، زن مـی تواند از حاکم شرع، درون خواست طلاق کند؟
آیـا زنی کـه شوهرش دائم با او بدرفتاری مـی کند و یـا نیـاز اورا ارضاء نمـی کند بـه طوری کـه بیم آن مـی رود کـه به او نگاه افتد، مـی تواند پیشنـهاد طلاق دهد و آیـا درون چنین صورت، طلاق داده مـی شود؟

جواب: اگر شوهری از انجام حقوق همسرش خود داری کندو بعد از اجبارحاکم شرع بـه رعایت یکی از دو امر (طلاق و یـا حسن معاشرت)، نتیجه گرفته نشود زن مـی تواند از حاکم شرع درون خواست طلاق کند و مواردی کـه زن مـی تواند از حاکم شرع درون خواست طلاق کند بـه قرار ذیل است:

۱ـ موقعی کـه شوهر،نفقه و هزینـه زندگی همسرش را نپردازدو حاضر بـه طلاق هم نشود و همچنین اگر شوهری قادر بـه پرداخت هزینـه نباشد و ازدیگر سو،طلاق هم ندهد.

۲ـاگر شوهری همسرش را بیـازارد و برابر دستور خدا با وی رفتار نیکو کند.

۳ـ هرگاه مردی همسرش را رها کرده و او بلا تکلیف گذاردطوری کـه گویـا شوهر ندارد.
و اما درصورتی کـه مرد فقط نیـاز همسرش را نمـی تواند بطور کامل برآورده سازد و بیم آن رود کـه زن بـه گناه افتد هر چند کـه بنابر احتیـاط واجب شوهر هر طور کـه شده از نظر مسائل همسرش را ارضاء کند و یـا او را طلاق دهد با این وجود اگر چنین نکرد بهتر ان هست که زن شیوه صبر و انتظار پیشـه کند.

مسئله۴۴۳ـ یک زن و شوهر درون کشور غیر اسلامـی برابر مقرارت آن کشور طلاق قانونی گرفته اند اما مرد،حق قانونی و شرعی همسرش را نمـی دهد و حرف واسطه ها را نمـی پذیرد تکلیف چنین زنی چیست با علم بـه این کـه صبر و شکیبایی بر این وضع به منظور او فوق العاده طاقت فرسا مـی باشد؟

جواب: آن زن بـه حاکم شرع و یـا نماینده او مراجعه مـی کند و آنان شوهر را بـه رعایت یکی از دو کار الزام مـی کنند یـا هزینـه بپردازدو یـا طلاق شرعی دهد هر چند با وکالت بـه یک شخص ثالث. و هر گاه شوهر از هر دو کار خود درای کرد و پرداخت نفقه، از دارایی شوهر امکان نداشت حاکم شرع و یـا نماینده او،وی را طلاق مـی دهند.

*- ويژه نامـه احکام ازدواج 

ویژه نامـه احکام زن و شوهر

نحوه خواندن ازدواج دائم (متن+ترجمـه)

نحوه خواندن ازدواج موقت(متن+ترجمـه)

کلید: اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق نمـی دهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف چیست اگر مرد طلاق ندهد تکلیف

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Sat, 21 Jul 2018 01:27:00 +0000

در نوشتار قبل حکم ترشحات زردرنگ مطرح شد از اینجا کلیک کنید و مطالعه نمایید.

لكه بينى

پرسش ۳۱ . اعتکاف از کی شروع میشود زنى كه عادت عدديه دارد؛ با تمام شدن عادت خود که تا قبل از پايان روز دهم، اعتکاف از کی شروع میشود يك يا چند روز ديگر نيز لك ببيند و بعد پاك شود، آيا آن چند روز حيض محسوب مى شود؟

همـه مراجع (به جز تبريزى، صافى و وحيد): اعتکاف از کی شروع میشود آرى، حيض محسوب مى شود (هر چند نشانـه هاى حيض را نداشته باشد).

آيات عظام تبريزى، صافى و وحيد: اگر نشانـه هاى خون حيض را داشته باشد، حيض محسوب مى شود.[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][2]

پرسش ۳۲ . اعتکاف از کی شروع میشود خانمى كه عادتش شش روز است، بعد از پاك شدن غسل كرده هست روز هشتم لكه اى خون (با نشانـه هاى حيض) مشاهده كرده و پاك شده است؛ آيا بايد دوباره غسل كند؟

همـه مراجع: آرى، بايد دوباره غسل كند.[۳]

پرسش ۳۳ . زنى كه عادتش درون ماه هفت روز است؛ ولى هميشـه بعد از پاك شدن روز هشتم يا روز نـهم، فقط لكه اى خون (با نشانـه هاى حيض) مشاهده مى كند، چه تكليفى دارد؟

همـه مراجع (به جز سيستانى، صافى و مكارم): بايد همـه (حتى پاكى وسط) را حيض قرار دهد. [بنابراين لازم نيست بعد از پاك شدن اول غسل كند؛ بلكه بايد که تا روز هشتم يا نـهم عبادات خود را ترك كند و سپس غسل كند].[۴]

آيه اللّه  مكارم: تنـها بايد روزهايى را كه خون ديده حيض قرار دهد و روزهاى پاكى (وسط) حيض نيست و حكم زنان پاك را دارد. [بنابراين بعد از پاك شدن اول، بايد غسل كند و عبادات خود را که تا روز هشتم يا نـهم بـه جا آورد؛ آن گاه اگر لكه اى از خون مشاهده كرد و پاك شد، دوباره بايد غسل كند].[۵]

آيات عظام سيستانى و صافى: بايد روزهايى را كه خون ديده، حيض قرار دهد و بنابر احتياط واجب درون روزهاى پاكى عبادت هاى خود را بـه جا آورد و آنچه را كه بر حائض حرام است، ترك كند. [بنابراين بعد از پاك شدن اول، بنابر احتياط واجب بايد غسل كند و عبادات خود را که تا روز هشتم يا نـهم  به جا آورد؛ آن گاه اگر لكه اى از خون مشاهده كرد و پاك شد، دوباره بايد غسل كند].[۶]

• [۱]. تعليقات على العروة، ج ۱، فصل فى الحيض م ۱۷ و توضيح المسائل مراجع، م ۴۸۱ و ۴۹۳.
• [۲]. تبريزى و صافى، توضيح المسائل مراجع، م ۴۸۱ و ۴۹۳ و وحيد، توضيح المسائل، م ۴۸۷ و ۴۹۹.
• [۳]. امام، استفتاءات، ج ۱، احكام حيض، س ۱۵۹ بهجت، استفتاءات، ج ۱، س ۹۹۶ و فاضل، جامع المسائل، ج ۱، س ۱۶۱ و دفتر: همـه مراجع.
• [۴]. توضيح المسائل مراجع، م ۴۴۴ و وحيد، توضيح المسائل، م ۴۵۰.
• [۵]. توضيح المسائل مراجع، م ۴۴۴.
• [۶]. توضيح المسائل مراجع، م ۴۴۴. احكام بانوان،پرسمان.

س ۲۱۸: لکه‏ هایی کـه زن بعد از یقین بـه پاک شدن مـی‏ بیند، با توجه بـه این کـه آن لکه ‏ها نـه اوصاف خون را دارند و نـه خون مخلوط با آب را، چه حکمـی دارد؟

ج: اگر خون نباشد حکم حيض را ندارد، و اگر خون باشد اگر چه به‌ صورت لکه ‏هاى زرد رنگ و از ده روز تجاوز نکند همـه آن لکه‏ ها محکوم بـه حيض است، و تشخيص اين موضوع بـه عهده زن‏ان است.

اجوبه الاستفتائات.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمـی .

حضرت آیت الله مکارم شیرازی

لکه بینی بعد از قطع شدن خون حیض

پرسش : من خانمـی هستم کـه ۳ روز حیض مـی باشم بعد از آن یک روز قطع شده و دوباره لکه خون مشاهده مـی کنم تکلیف اینجانب درون این مدت به منظور روزه گرفتن چگونـه هست ؟

پاسخ : درون صورتیکه زمان لکه بینی بـه اضافه آن چهار روز از ده روز تجاوز نکند همـه حکم عادت ماهانـه را دارد و الا همان ۳ روز عادت ماهانـه است.

لکه بینی بعد از ایـام عادت ماهانـه [مدّت حیض]

پرسش : اگر هفت روز عادت ماهانـه زن تمام شود و زن روزه بگیرد اما درون روز هشتم یـا نـهم لکه ای زرد رنگ ببیند کـه نداند خون حیض هست یـا ترشحاتی دیگر، وظیفه ی او چیست؟
پاسخ : چنانچه از ده روز بگذرد بـه مقدارى کـه در ماههاى قبل خون مى دیده عادت ماهانـه قرار مى دهد، و بقیّه حکم استحاضه دارد. و اگر از ده روز تجاوز نکد همـه آن حیض محسوب مى شود.

انجام غسل بعد از قطع شدن خون حیض [مدّت حیض]

پرسش : زمانی کـه زن از خون حیض پاک مـی شود یعنی دیگر خونریزی ندارد آیـا مـی تواند غسل کند یـا اینکه حتما یک هفته از شروع خونریزی بگذرد؟
پاسخ : هرگاه از حیض پاک شد حتما غسل کند و به واجبات خود عمل نماید.

لکه بینی بعد از قطع شدن خون حیض [مدّت حیض]

پرسش : من خانمـی هستم کـه ۳ روز حیض مـی باشم بعد از آن یک روز قطع شده و دوباره لکه خون مشاهده مـی کنم تکلیف اینجانب درون این مدت به منظور روزه گرفتن چگونـه هست ؟

پاسخ : درون صورتیکه زمان لکه بینی بـه اضافه آن چهار روز از ده روز تجاوز نکند همـه حکم عادت ماهانـه را دارد و الا همان ۳ روز عادت ماهانـه است. 

حکم لکه های خون کـه قبل از حیض دیده مـی شود

پرسش : من حدود دو روز هست که لکه های مختصری از خون مشاهده مـیکنم اما هنوز بـه طور کامل خونریزی آغاز نشده آیـا درون این روزها من حتما نمازم را بخوانم؟ ( این حالت درون موعد مشخص حیضم رخ مـیدهد)
پاسخ : اگر بعد از این دو روز ایـام عادت شروع شود و با هم متصل هست باید از همان روز اول بـه احکام حیض عمل کند.

روزه ایـام لکه بینی قبل از عادت ماهانـه

پرسش : خانمـی کـه قبل از عادت ماهیـانـه یکی دو روز لکه زرد رنگ مـی بیند سپس پاک مـیشود و دوباره تکرار مـی گردد حکم بر پاکی فرموده اید و این حالت را استحاضه قلیله بیـان نموده اید. با توجه بـه اینکه این حالت درون ایـام رمضان نیز اتفاق مـیافتد و پس از دو سه روز نشانـه های حیض ظاهر مـی گردد آن ایـام ابتدایی روزه چه حکمـی دارد و اگری نماز و روزه را انجام داده باشد آیـا روزه قضا دارد؟
پاسخ : نماز و روزه او درون آن ایـام ابتدایی صحیح است.

لکه بینی بعد از ایـام عادت ماهانـه

پرسش : اگر هفت روز عادت ماهانـه زن تمام شود و زن روزه بگیرد اما درون روز هشتم یـا نـهم لکه ای زرد رنگ ببیند کـه نداند خون حیض هست یـا ترشحاتی دیگر، وظیفه ی او چیست؟
پاسخ : چنانچه از ده روز بگذرد بـه مقدارى کـه در ماههاى قبل خون مى دیده عادت ماهانـه قرار مى دهد، و بقیّه حکم استحاضه دارد. و اگر از ده روز تجاوز نکد همـه آن حیض محسوب مى شود.

لکه بینی بعد از قطع شدن خون حیض

پرسش : من خانمـی هستم کـه ۳ روز حیض مـی باشم بعد از آن یک روز قطع شده و دوباره لکه خون مشاهده مـی کنم تکلیف اینجانب درون این مدت به منظور روزه گرفتن چگونـه هست ؟

پاسخ : درون صورتیکه زمان لکه بینی بـه اضافه آن چهار روز از ده روز تجاوز نکند همـه حکم عادت ماهانـه را دارد و الا همان ۳ روز عادت ماهانـه است.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمـی مکارم شیرازی.

مطابق نظر آيت الله سيستاني

پرسش: که تا به حال سابقه نداشته کـه من لک بینی داشته باشم و عادت ماهانـه ام مرتب بوده، الان کـه در ماه مبارک رمضان هستیم طبق هر ماه سر موقع اتفاق افتاده ولی بصورت لک بینی مختصر کـه به شکل حیض نیست ولی زمان حیض است، مـی باشد کـه من هر روز قبل از اذان غسل مـی کنم و روزه مـی گیرم ولی درون حین روز بـه طور مختصر لک قهوه ای رنگ مـی بینم، نمـی دانم روزه های این روزها بـه چه صورت است؟ آیـا حتما قضای آن را بگیرم؟

پاسخ: اگر زمان حیض باشد و خون سه روز مستمر باشد هرچند اولش بیرون بیـاید و پس از آن بیرو نیـاید ولی طوری هست که اگر پنبه ای را داخل کنید آلوده مـی شود حیض بـه حساب مـی آید ولی اگر منقطع شود حیض نیست بلکه استحاضه است.

* ویژه نامـه احکام بانوان

حكم ترشحات زرد رنگ

اگر خون از ده روز بيشتر شود وظيفه چيست

عادت وقتيه با بيشتر از ده روز

عادت وقتيه با كمتر از ده روز

عادت وقتيه و عدديه چيست

تكليف خانمي كه پريودي نامنظم دارد

ملاك بـه هم خوردن عادت ماهانـه

كليد: حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض  حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض  حكم لكه بيني بعد از حيض  حکم لکه و خونی کـه قبل از حیض و پس از پاک شدن دیده شود لکه بینی قبل و بعد از ایـام عادت ماهیـانـه دیدن لکه های قهوه ای قبل و بعد از پریودی به منظور خواندن نماز  بعد از تمام شدن عادت ماهانـه کـه لکه کوچک خون دیدم حتما دوباره  مدتها بعد از تمام شدن خونریزی غسل حیض مـی کردم اما ترشحات  لکه های قهوه ای قبل و بعد از پریودی حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض حكم لكه بيني بعد از حيض  حکم ترشحات قهوه ای بعد از پریود حکم لکه بینی حکم استحاضه دیدن لکه های قهوه ای بعد از پریود حکم لکه های قهوه ای لکه بینی بعد از حیض احکام زن مستحاضه حکم ترشحات زرد رن[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

نویسنده و منبع | تاریخ انتشار: Fri, 20 Jul 2018 17:06:00 +0000